Pozdro xD dla nowej hieratyki - felieton

Mowa trywializuje się, upraszcza z dnia na dzień i infantylizuje. Niewielki artykuł w ostatnim „Wproście’ przestrzegał, że coraz więcej uczniów w Polsce i na świecie ucieka od opisu stanów emocjonalnych używając emotikonów, „buźki” wkradają się do nawet do szkolnych esejów i wypracowań. Niestety jest już jeszcze gorzej, mania ogarnęła też nauczycieli...

Język polski, sprawdzian zaliczeniowy z dużej partii materiału. Pierwszy akapit dwustronnie zadrukowanej kartki to komentarz: „Mam nadzieję, że dobrze Ci pójdzie. Powodzenia ;)”. Biologia, kartkówka. Pod ostatnim z zadań entuzjastyczne wykrzyknienie: „I to już wszystko! :)”. Jak bardzo cofnęliśmy się w umiejętności posługiwania się językiem? Emotikony to nie jedyny problem, nagminnie skracane są słowa, do naszej mowy wplata się coraz więcej bezsensownych zapożyczeń z języka angielskiego (już nawet nadchodzący cykl koncertów muzyki skomponowanej przez słynnego rudowłosego zakonnika mający odbyć się w Poznaniu nazywa się „Vivaldi Days” zamiast po prostu „Dni Vivaldiego”). Z dnia na dzień maleje zakres używanych przez ludzi słów, bo i skąd mają je czerpać? Nie jesteśmy w stanie używać wyrażeń, któryś gdzieś wcześniej nie usłyszeliśmy. Tymczasem popularność książek i gazet stale spada, a oglądając kolejny odcinek „Tańca z gwiazdami” nie będziemy w stanie zapoznać się z byt wielką gamą nowych słów. Tniemy, upraszczamy, by wszystko było jak najkrótsze i najbardziej czytelne w formie dla szerokich mas. Emotikony zyskały rolę determinatywów, jaką w językach starożytnych spełniały określone znaki wskazujące na rodzaj zdania. Zamiast polegać na maestrii własnego pióra i błyskotliwości potencjalnego czytelnika, wolimy zaznaczyć ironię wystawieniem języka „:P”, albo niczym w tanich sitcomach zaakcentowaniem, że nasza wypowiedź ma być śmieszna („:D”). W prywatnych rozmowach nie jest to nic złego, ale w oficjalnych pismach i dokumentach wypada wręcz groteskowo. Ostatnio spotkałem się ze stwierdzeniem, że wielu wyszukanych słów używają dzisiaj tylko i wyłącznie zakompleksieni profesorowie, którzy w wywiadach każą filmować się dla dowartościowania na tle okazałych bibliotek – i coś w tym niestety jest. Współczesny język rozpadł się na trzy grupy: żargonowy – używany na co dzień do międzyludzkiej komunikacji, specjalistyczny – czyli ten, z którego korzysta się w pracy, operujący gamą technicznych wyrażeń odnoszących się do zawodu i niezrozumiały dla kogoś spoza grupy zainteresowanych i wreszcie literacki – zalienizowany bardziej niż kiedykolwiek w historii, zupełnie odrębny i odmienny od tego, jaki usłyszeć można na ulicach i równie martwy jak łacina. Niezrozumiały dla coraz większej części społeczeństwa, używany jedynie przez artystów (i to nie zawsze, bo część z nich na fali popularności woli przekazać „pozdro” dla czytelnika i „
” na lewo i prawo), jak gdyby nie dotyczący rzeczywistego świata. W ostatnich dekadach nie poszerzył się, a nawet wręcz przeciwnie – zubożał, bo coraz mniej jego elementów w jakikolwiek sposób odnosi się do otaczającej nas rzeczywistości. Nowe określenia w języku literackim, powstające na potrzeby rodzących się współcześnie zjawisk, same są zjawiskiem coraz rzadszym.
To boli, bo język jest sposobem wyrażania myśli. Jest zarazem przestrzenią, po której możemy się poruszać i dziedzictwem cywilizacji. Tylko w zakresie znanych nam słów i pojęć potrafimy konstruować myśli i idee, a jeżeli ucieka się od słów trudnych, to czy w nie mniejszym stopniu zubaża się własną świadomość? Kto wie, czy za kilkaset, a może nawet kilkadziesiąt lat w ludziach wzbudzi się żal i tęsknota za bezpowrotnie straconym językiem, który pozwalał im tworzyć tak wiele tak bezcennych dzieł. Ale że mowa ich błędzie zbyt płytka dla wyrażenia smutku, pozostanie im jedynie napisać: „:(”.

Dodaj Komentarz

Dodaj komentarz

Twój pseudonim*
Email*
From*	Proszę nie wypełniać, pole musi byc puste!
Komentarz tekstowy*
Komentarz głosowy	Aby nagrywać komentarze głosowe potrzebujesz wtyczki Flash w wersji 8 lub wyższej. Proszę się upewnić, że mikrofon jest poprawnie podłączony i ma odpowiednio ustawioną głośność.

Komentarze (1)

• 1)

  janusz210616 maja 2008, 03:49

  ---

  Brawo, bardzo dobry artykol.

  ---