"Kołysanki dla małych kryminalistów" Heather O'Neill

Miejscami wstrząsające, chwilami ciepłe i zaskakująco zabawne „Kołysanki dla małych kryminalistów” Heather O’Neill to przerażająco brutalne świadectwo dorosłości za wszelką cenę.

Dorosłości amoralnej i brudnej wypada dodać.

Marshall McLuhan w którymś z esejów rzucił takim oto bon motem jakoby imię człowieka było ogłuszającym ciosem, po którym ten już nigdy się nie podnosi. Ja raczej powiedziałabym, że imię jest piętnem, z którym żyć trzeba. Odruch współczucia wzbudzają we mnie wszyscy nosiciele efekciarskich imion, którymi uszczęśliwili ich, obdarzeni ułańską fantazją, rodzice i nie inaczej było z Baby. Bo czy można wyobrazić sobie bardziej pretensjonalne imię niż Baby? Z takim piętnem zawsze będzie pod górkę, zawsze przechlapane tym bardziej, jeśli jest się domagająca się atencji i czułości dwunastoletnią córką nieobliczalnego heroinisty, którego wiek lepiej predysponuje do roli starszego brata niż etatowego ojca i dorasta się pośród montrealskich burdeli i melin.
Przeczytaj całość

Dodaj Komentarz

Dodaj komentarz

Twój pseudonim*
Email*
From*	Proszę nie wypełniać, pole musi byc puste!
Komentarz tekstowy*
Komentarz głosowy	Aby nagrywać komentarze głosowe potrzebujesz wtyczki Flash w wersji 8 lub wyższej. Proszę się upewnić, że mikrofon jest poprawnie podłączony i ma odpowiednio ustawioną głośność.

Komentarze

Artykuł nie posiada komentarzy.