Kryzys, czyli bankructwo liberalizmu, czy socjalizmu?

Od początku kryzysu słyszę, albo czytam, jeden frazes, a mianowicie „winien jest liberalizm amerykański”. Przyznam, że nie rozumiem dlaczego ze wszystkich stron usiłuje mi się wmawiać, iż „zbankrutował gospodarczy liberalizm”.

Stany Zjednoczone są światowym symbolem liberalizmu gospodarczego i głównie dlatego zaraz po tym jak spadła na ten kraj cała wina za zaistniały kryzys, dopisano też winę doktrynie liberalnej. Jednak fakt jest taki, iż we współczesnym świecie nie ma gospodarki w pełni liberalnej, a zawsze są na tym pomniku socjalne rysy. Można podać przykład obecnie najbardziej uliberalnionego gospodarczo państwa jakim jest Chińska Republika Ludowa, w której prawa pracownicze są fikcją, ale z drugiej strony, otacza się opieką osoby starsze.

Zgodnie z klasyczną teorią liberalizmu, pastwo nie powinno w ogóle ingerować w gospodarkę i być sprowadzone do roli „nocnego stróża”. Według pochodzącej z USA i bardzo nie popularnej w Polsce i Europie koncepcji libertariańskiej, państwo jest porównywane z organizacja przestępczą, która w świetle prawa okrada obywateli, którzy sami mogą zapewnić sobie usługi szybciej, taniej i lepszej jakości, niż gdyby miało to zrobić państwo. Najpopularniejszą teorią liberalną na świecie jest neoliberalizm, dopuszczający ingerencję tylko w celu uniknięcia kryzysu.

W teoriach tych nie ma mowy o ingerencji w gospodarkę, a jeśli jest, to w minimalnym stopniu. Trzeba stwierdzić, iż przyczyną kryzysu był system pożyczkowy, w którym banki na siłę wciskały ludziom kredyty mieszkaniowe, nawet jeśli nie było ich na nie stać, ponieważ gwarantowało je państwo. Bez tych gwarancji wielu obecnych kredytobiorców nie dostałoby tego nieszczęsnego kredytu i w związku z tym, nie byłoby problemu ze spłatą. Więc u źródeł kryzysu nie leży polityka liberalna Stanów Zjednoczonych, lecz jej socjalny odpowiednik. Co za tym idzie, liberalizm gospodarczy nie może być obwiniany za kryzys, ponieważ na skutek dążenia do swojego rodzaju socjalnego „państwa dobrobytu” na gruncie zadłużenia, połączonego z pazernością charakterystyczną dla wielu instytucji amerykańskich, powstała sytuacja patologiczna. Czego wielu lewackich ekonomistów, polityków i dziennikarzy jakoś nie widzi.

Owy szeroko komentowany upadek myśli gospodarczo-liberalnej, jest w istocie upadkiem myśli gospodarczo-socjalnej.

Dodaj Komentarz

Dodaj komentarz

Twój pseudonim*
Email*
From*	Proszę nie wypełniać, pole musi byc puste!
Komentarz tekstowy*
Komentarz głosowy	Aby nagrywać komentarze głosowe potrzebujesz wtyczki Flash w wersji 8 lub wyższej. Proszę się upewnić, że mikrofon jest poprawnie podłączony i ma odpowiednio ustawioną głośność.

Komentarze (2)

• 1)

  wolfi3 maja 2010, 22:06

  ---

  Obserwując jak banki w Polsce zasypują nas w internecie ofertami kredytowymi obawiam się rodzimej Ameryki, niestety bez pierwszej fazy dobrobytu:(

  ---

• 2)

  DuchDucha11 maja 2010, 17:23

  ---

  W zeszłym roku mój bank przysłał mi umowę o kartę kredytową której nie zamówiłem. odmówiłem podpisania i bardzo dobrze zrobiłem, bo nieco później usłyszałem w telewizji że ci co ją podpisali później tonęli długach. Niedawno próbowali mnie namówić na jakieś fundusze. Nie rozumieją że już im nie ufam.
  
  My jednak nie jesteśmy aż tak zadłużeni, a banki potrafią konkretnie kogoś prześwietlić. Dziennikarze w USA znaleźli jakąś samotną matkę, której przyznano kredyt mieszkaniowy na niezłą willę. Miesięczna rata kredytu wynosiła ją 4000 dolców a zarabiała 2000 dolców miesięcznie. Ciekawe co?

  ---